یادداشت شصت و سوم ( گل مژه ی گل گیسو )

 

گل گیسو گل مژه زده است .

چشم راستش باد کرده و درد میکند .

کارهای ژوژمانش روی دستش مانده و بوم 120 در 80 اش را یک بار کشیده و پاک کرده چون

به دلش ننشسته .

چند شبی هم هست که خواب های آشفته میبیند و نگران است .

نزدیک امتحاناتش است و به هیچ وجه درس نخوانده .

گل گیسو امروز یک دل سیر گریه کرده است چون در این شرایط بهترین چیزی که حالش را خوب میکند

گریه است . نه این که آدم ضعیفی باشد ، تنها راه خالی کردن دلش همین است .

حلا بعد مدتها آمده اینجا نشسته و دارد شرح ماوقع میدهد .

......................................

حالم خوبه .

بهتر از همیشه . حسم بهم میگه 3 روز دیگه یه اتفاق خوب می افته .

منتظرش هستم .

اگر شانس بيارم اين ترم آخرين ترم خواهد بود و بالاخره اين ليسانس کوفتي رو ميگيريم .

خسته شدم از دانشگاه هر چند دلم بي نهايت براش تنگ خواهد شد ، ولي دلتنگي خيلي بهتر از 

بودن توو موقعيتيه که فقط ژست و ادا و اطوار و تريپ هنريه و 90% آدماش هنري بودن رو 

توو سيگار کشيدن و مشروب خوردن و زن بارگي ميدونن و اگه ازشون ساده ترين سوال 

در مورد تاريخ هنر رو بپرسي عمرا بتونن جواب بدن ،  اين نهايت عذابه .

بعد از همه ي اين ها هم سفر ميکنم ،

ميرم به گل گيسو ، به دنياي خودم ، جايي که بايد باشم و تک تک آرزوهامو 

رنگ ميکنم مي چسبونم به آسمونش . هر کسي رو تووش راه نميدم ، ميشم همون

گل گيسويي که بايد .

براي اون روزا لحظه شماري ميکنم ...

......................................................................................................................

پ ن ：کتاب ، فيلم ، موزيک ، گالري ، باله .... برنامه ي دي ماه من وقتي فقط 2تا

امتحان دارم .

شعر نوشت ：صبر پريد از دلم ، عقل گريخت از سرم 

                       تا به کجا کشد مرا مستي بي امان تو             (مولانا)

                                                                                                                امضا _ گل گيسو