X
تبلیغات
یادداشت های کافه آوانسن

هولدن کالفید در نگاه اول برای من نا آشنا اومد .

تمام راه داشتم فکر میکردم که نکنه کسی که میخوام ببینمش همونی باشه که بعدا فهمیدم رییس

 کافه ست که اگه اون بود 2 کلمه هم نمی تونستم باهاش صحبت کنم چون فکر میکردم یه کمی بد 

اخلاق باشه  وقتی خود_ هولدن بهم سلام کرد یه نفس عمیق توو ذهنم کشیدم و سپاس خدای را عزوجل  ...

جذاب ترین قسمتش اونجا بود که دیدم چقدر مشتاق دیدار داشتم و اصلا فکر نمیکرد که کسی غیر خود_

هولدن منتظرم باشه و حسی که اون لحظه داشتم مثل کسی بود که روی رد کارپت قدم گذاشته .

خوبیش این بود که بی نهایت آروم شدم اونم توو فضایی که فکر میکردم دیگه نمی تونم تحملش کنم 

کافه آوانسن بزرگترین و بهترین خاطره های ما رو رقم زده بود و من فکر میکردم باید از زندگیم حذفش کنم

ولی اشتباه میکردم .

به غیر از افکار مریضی که آزارم میده همچینم بد نیست حال و روزم یعنی می تونه خوب تر از اینم بشه 

ولی در حال حاضر راضی ام از همینی که هست .

روزهای تلخ میگذره هرچند روز تلخی وجود نداره که اگه باشه خودمون ساختیمش . 

میگذره گل گیسو سخت نگیر . 

.........................................................................................................................

پ ن : خونه تکونی وبلاگ بعد سال نو صورت گرفت . آدما عوض میشن وبلاگشونم عوض میشه .

پ ن : این یادداشت قرار بود طولانی تر باشه ولی ...

بی ربط : دارم تاریخ بلعمی می خونم . چرا اینقدر برام جذابه ؟؟؟

پیشنهاد کافه ای : کافه آوانسن _ خیابون ولیعصر . چهار راه طالقانی . پاتوق هنرمندان


                                                                                                امضا _ گل گیسو 

+ نوشته شده در شنبه 23 فروردین1393ساعت 19:41 کافه چی گل گیسو |


دارد دلتنگِ تو مردنِ مرا ،

کسی کنارِ کوچه می خواند . 

می داند یا نمی داند ،

هیچ فرقی به حالِ این دو حرفِ ساده ندارد .

دارم دلتنگِ دیگری زیستنِ تو را ،

در خوابِ خرابِ همین خانه می خوانم .

می دانم یا نمی دانم ،

هیچ فرقی نمی کند .

نه من ، نه تو ، نه هیچِ کس دیگری حتی !!!

کوچه بعدی باز تکرارِ همین ترانه است .

و کوچه بعد از آن کوچه باز تکرارِ همین ترانه است .

دقت کن دخترِ هزار پسینِ بی پایان ،

زندگی همین است

و هیچ فرقی به حالِ این دو حرفِ ساده ندارد .


"سید علی صالحی"

..........................................................................................................

پ ن : مثل زایمانه این که کسی رو از ذهن داغونت بخوای پاک کنی . شاید بره بیرون اما جاش میمونه .

پ ن : شاید مسیحا این نوشته ها رو بخونه ولی هیچ فرقی به حال این دو حرف ساده ندارد.

شعر نوشت : این آخریا چقدر این شعرو می خوندم :

دل من همی داد گفتی گوایی                      که باشد مرا روزی از تو جدایی ...

به دلم افتاده بود انگار ، مرسی فرخی سیستانی با این شعر خانمان سوزت .


                                                                                                   امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در چهارشنبه 28 اسفند1392ساعت 20:1 کافه چی گل گیسو |

تو رفته ای 

و بحران نوشیدن چای 

بی تو در این خانه

مهم ترین بحران خاورمیانه است

این احمق ها

هنوز بر سر نفت می جنگند .

"پوریا عالمی"

................................................................................................................................

پ ن : مسیحا رفت

پ ن : چه بی تابانه می خواهمت ، ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری 

و همه ی این شهر بوی تو را می دهد .

چیزهای کوچک : وقتی مسیح نباشد چیزهای بزرگ هم شادی آور نیست .

 پ ن : روزهای مرگ من است لطفا مزاخم نشوید.

                                                                                              امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در چهارشنبه 30 بهمن1392ساعت 12:12 کافه چی گل گیسو |


این که یه دوست خوب میتونه دنیاتو عوض کنه واقعا راسته .

توو روزای مزخرفم وقتی هیچ دریچه ی هوایی توو مغزم نبود و داشتم خفه میشدم یه دوست خوب نجاتم داد

از خدا همینو خواسته بودم و " بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را "

ژوژمان های دانشگاه تموم شد و الان امتحانای پایان ترم شروع شده و من به جای خوندن تاریخ نقاشی 

در حال خوندن دمیان _ هرمان هسه " ام 

کتابی که دیروز مسیح از کتاب فروشی جاویدان روبه روی دانشگاه تهران برام خرید و واقعا کتاب خوبیه.

......

خدا دوسم داره و من اینو میدونم . خدای دوست داشتنی من توو تموم لحظه هایی که فکر میکردم دیگه امیدی 

نیست همین جا کنارم بود . نزدیک تر از همه " و ما از رگ گردن به شما نزدیک تریم "

و اینو مطمئنم همه ی اونایی که یادداشت قبلی رو خوندن برام دعا کردن و خدا رو دوست دارم که دوستای

خوبی بهم داده .

..................................................................................................................................

پ ن :  این پست توو ثبت موقت بود و امروز فهمیدم که تاریخ نقاشی رو افتادم :D

پیشنهاد کافه ای :  کافه هنرمندان . خیابون انقلاب بین وصال و قدس کوچه اسکو پلاک 8

چیزهای بزرگ : خدای خوب من 

                                                                                       امضا _ گل گیسو

+ نوشته شده در شنبه 7 دی1392ساعت 16:37 کافه چی گل گیسو |


پاییز ...

 پاییزه و موزیکش . اصلا موزیک که نباشه باید بری بمیری .

هندزفری جزو لاینفک زندگیه منه . کلا نباشه میمیرم . این هوا مال مردنه اینو همه میدونن .

ولی این خیابونا و سرمای هوا با یه آهنگ عالی برات میشه یه قطعه از یه آلبوم قدیمی که همیشه توو 

ذهنت می مونه .

از اون لحظه های ناب که مثل دوربین عکاسی پلکت فلش میزنه و عکس یه خیابون میره توو آرشیو مغزت .

مغزی که پر شده از عکسای مزخرف ، آدمای مزخرف ، حرف های مزخرف و یه زندگیه کاملا مزخرف که نیاز

به یه خونه تکونی داره . از اون خونه تکونی ها که باید یه سری از آدما رو بریزی دور و منتظر بشینی آدمای

جدید بیان . آدمایی که باید بیان و زندگی تو عوض کنن .

چند وقتی میشه دارم به شدت با خودم میجنگم .

تازه از پیش مسیح برگشتم و کنارش واقعا آروم بودم . این هفته بعد از مدتها رفتیم کافه گرامافون .

هوا به قدری سرد بود که فکر میکردم هر لحظه ممکنه خون تووی رگ هام یخ بزنه و آبریزش بینی م به حد

 غیر قابل وصفی شدید شده بود .

بعد یه پیاده روی طولانی زیر بارون و موهای خیس و پوتین های آب گرفته و کلاه پشمی ای که وقتی خیس

 میشه بوی گوسفند میگیره ...

این روزها به لطف قرص های تجویز شده ی روانپزشک نازنین تعادل نسبی و متوسطی در گل گیسو ایجاد شده

ولی هنوز جای کار داره مخصوصا وقتی فهمیدم مشکلم اون چیزی نیست که فکر میکردم .

دکتر بهم نگاه کرد و با دستش یه خط هایی توو هوا رسم کرد گفت : اگه زندگی آدما این مدلیه ، واسه تو این

 مدلیه : این مدلی یه کم خشن تر و پر فراز و نشیب تر بود و گفت : فکر نکن لاعلاجه باید رو خودت کار کنی 

و ما بهت کمک میکنیم .

و من بدون این که کسی بدونه قرص مصرف میکنم و وای بر من اگر مادر جان بسته ی قرص های دوست

 داشتنی ام را در کیفم بیابد .

در حال جنگم . جنگ با من های درونم .

امیدوارم بهترین حالت ممکن برام پیش بیاد و بشم گل گیسویی که باید باشم .

..................................................................................................................................

پ ن : اختلالات دو قطبی به حالتی اتلاق میشه که فرد تعادل روحی نداشته باشه و بین دو حالت 

در نوسان باشه مثل شادی و غم ، خساست و ولخرجی ، قوت و ضعف و ...

پ ن : برای گل گیسو دعا کنید حتی اگه نمیدونید کی هست و کجاست . فقط بدونید به انرژی تون نیاز داره .

                                                                                               امضـــــــــــا : گل گیسو


+ نوشته شده در شنبه 2 آذر1392ساعت 22:42 کافه چی گل گیسو |


آدما عوض میشن

عوض یا عوضی ؟؟؟

چه فرقی میکنه وقتی دیگه مهم نباشه برات که خوشگل هستی یا نه ، که همش شلخته و نا مرتب باشی ،

که مثل دیوونه ها فقط خیابون گردی کنی و اینقدر به آهنگ A Thousand Kisses Deep گوش بدی که بمیری

از حسرت یک هزار بوسه ی ناتمام . 

دیرووز مامان بهم گفت خوبه یه کم موهاتو شونه کنی . توو آینه که خودمو دیدم بهش حق دادم .

ببین دوست من ، من دیگه نمی خوام اون آدم باشم . اینو به کی باید بگم آخه ؟

چرا همه توقع دارن همون گل گیسوی 2 سال پیش باشم ؟

من اون موقع عاشق قهوه و شکلات بودم حالا دیگه نیستم . اون موقع میگفتم بریم کوه الان میگم

 بریم خیابون گردی . اون موقع یه درد کوچیک به شدت مریضم میکرد الان نه . اون موقع از 

دندون پزشکی میترسیدم الان دو هفتس توو دندنو پزشکی ام و وقتی روو یونیت دراز میکشم موزیک 

گوش میدم و خیلی هم آرومم . 

الان دلم تنهایی می خواد . سکوت . سرما . درونگرایی . خسته ام . به جون همتون خسته ام

دلم می خواد فقط خودم باشم و خودم . 

یکی بیاد با من حرف بزنه . نه بیاد من باهاش حرف بزنم . یه عالمه حرف دارم . 

اصن یکی بیاد بریم کافه آوانسن زار بزنیم . صبحای کافه جوون میده واسه زار زدن . 

نه . نه 

کافه دیگه نه .

یکی بیاد بریم خیابون گردی . 

از تجریش سر پایینی میایم تا خود ولیعصر . اینقدر "لئونارد کوهن" گوش میدیم که بمیریم .

اصلا هوای سرد مال مردنه ، مال غرق شدن .

من که می میرم واسه مردن توو این روزا ....

.......................................................................................................................................

پ ن : آهنگ وبلاگم بعد قرنی عوض شد . بالاخره آدما که عوض میشن علایقشونم عوض میشه.

چیزهای کوچیک : جیغ زدن توو تونل توحید با یه دوست خووب .

                                                                                          امضـــا _ گل گیسو

+ نوشته شده در شنبه 4 آبان1392ساعت 15:30 کافه چی گل گیسو |


آروم شده دلم. 

پاییز نجاتم داد.

اگه هوا سرد بشه دیگه تمومه . غرق شدن هام توی این حال و هوا بهترین راه برای فراموش کردن روزای 

مزخرفمه .

لباسای گرم و بافتنی های رنگو وارنگ حالمو خوب میکنه .

باید برم حسن آباد کاموا بخرم . امسال شاید بنفش بشم شایدم آلبالویی .

یه شال و کلاه و دستکش آلبالویی میتونه جبران مافاتی باشه بر عدم خوردن آلبالو توو روزای تابستون .

_ گل گیسو آلبالو دوست نداره _

شالمو میپیچم دور صورتم تا دماغم یخ نزنه ، هندزفری توو گوشم با صدای محسن نامجو که میخونه : بیا بیا که 

نگارت شوم بیا ، میرم گم میشم توو هیاهوی پیاده رو ها.

میرم خانه ی هنرمندان گزارشگر خبرگزاری ایرنا رو سر کار میزارمو فیلمشو خراب میکنم .

میرم کافه آوانسن توو دود سیگار تیریپ هنری های بچه سوسول خفه میشم و به خودم فحش میدم که مگه 

کافه قحطه که تا سر خرتو کج میکنی میای اینجا ؟؟؟

الان که دارم اینارو مینویسم قند توو دلم آب میشه واسه روزای سرد پیش رو .

واسه کارگاه الهام و کیک خونگی و گلدون حسن یوسفی که قراره براش ببرم و سورپرایز الکی ش

که مثلا خیلی ذوق زده شده .

دلم مداد رنگی های زری رو میخواد که 500 تومن _ نیم میلیون _ پولشه .

دلم مسیحا رو میخواد با یه بغـــــــــــــــــــــــــــل طولانی.

آرومم ولی هنوزم میتونم خائن باشم .

.................................................................................................................................

پ ن : بالرین شدن هم خیلی مشکلات داره هاااااااا

پ ن : حالا آلبالویی بهتره یا بنفش ؟

چیزهای کوچیک : داشتن دوستای خوب توو روزای سخت ( البته این خیلی بزرگه )

                                                                                                  امضــــــــا _ گل گیـــسو


+ نوشته شده در یکشنبه 21 مهر1392ساعت 14:35 کافه چی گل گیسو |


مهر ماه 85 بود .

سال دوم دبیرستان . با هزار دردسر بالاخره انتخاب رشته کردم و به عشق معلم ادبیات رفتم دوم انسانی .

شر و شیطون . از خود راضی و مغرور و البته درسخون و با ادب .

یه مدرسه بود و یه گل گیسو . همه ی بچه ها و معلما دوسم داشتن . توو همه ی کارا ردی از گل گیسو

بود . کلا اکتیو بودم . از شعر و داستان نویسی گرفته تا مبصر کلاس و نماینده مدرسه توو شورا .

از اونجایی که از بچگی توو این محل بودیم ، با دوستام از دبستان تا راهنمایی و دبیرستان با هم بالا رفتیم

و با این که هر سال از تعدادمون کم میشد _ به دلیل جابه جایی بچه ها یا تغیر مدرسه و رشته _ ولی در آخر 

11 نفر توو رشته ی انسانی از دوستای دبستان به بعد بودن که یه جورایی واسه هم حکم خواهرو داشتیم .

بهترین و صمیمی ترین دوستم الهه بود .

از دبستان توو یه نیمکت نشستیم و به قدری همو دوست داشتیم که فکر نمیکردیم یه روز از هم جداشیم

جالب اینجاست که خیلی هم شبیه هم بودیم . هر دومون موهای بور و چشمای روشن و البته الهه موهاش 

یه کم هویجی بود .

بگذریم ...

مهر ماه بود و چند روزی میشد که میرفتیم مدرسه و هرروز صبح ساعت 7 پسری می آمد دم خونه ما و تا مدرسه

منو همراهی میکرد بدون اینکه حرفی بزنه و دوباره ظهر وقتی تعطیل میشدیم همین طور تا خونه این جانب رو

مشایعت میکرد .

همین طور گذشت تا این که یک روز خون من به جوش اومد و سر صبحی چنان جیغ بنفشی سرش کشیدم 

که رنگ بدبخت پرید ولی کارساز بود و ظهر همون روز نامه ای با خط خرچنگی اش بهم داد با این محتوا

 که من فرهادم و یک دل نه صد دل عاشقت شدم و بی تو هرگز ...

با الهه کلی مسخره کردیم و خندیدیم و اصلا جدی نگرفتم .

ولی فرهاد دست بردار نبود و هرروز بیشتر از قبل ابراز علاقه میکرد . 

گذشت و گذشت یه روز به خودم اومدم دیدم نه منم یه جورایی ازش خوشم اومده . خوب کدوم آدمی 

از این همه ابراز عشق بدش میاد ؟

چند وقتی گذشت و من چند باری باهاش صحبت کردم . پسر خوبی بود . عوضی نبود .

یه بار لابه لای حرفام گفتم میخوام برم شهر کتاب . باید کتاب " از این اوستا " ی اخوانو بخرم.

فرداش کتابو برام اورد .

امروز بعد این همه سال کتابو از کتابخونم بیرون کشیدم . اون موقع با مداد یادداشتی اول کتاب نوشته بودم

که بعدها پاکش کرده بودم :

" به نام تنها حامی عشق "

این کتاب رسیده است از طرف یک دوست

دوستی که شاید خداوند آن را

برای من فرستاد.

کسی که لیاقت او را ندارم 

و او را از خود می رانم .


به طرز فجیعی از خودم روندم و دلشو شکستم .

تا آخرین روز مدرسه ها اومد و رفت . کادوی ولن و تولد هم فرستاد . زیر بارون میومد دم در خونه چند ساعت 

وامیستاد بلکه من برم بیرون .

دلم براش می سوزه . در حقش بد کردم . رسمش نبود که اون جوری دلشو بشکنم .

بعد اون جریان یک بار هم ندیدمش . 

الان دیگه باید ازدواج کرده باشه چون اون موقع 21 سالش بود .

کاش واسه یار هم شده ببینمش و ازش دلجویی کنم . هر چند خیلی دیره .

...................................................................................................................................

پ ن : الهه بهترین دوستم سر همین جریانات دوستی شو کم رنگ کرد و سال بعدش با دایی 

یکی از بچه ها نامزد کرد . الان 3 ساله ازدواج کرده و اون دوستی بزرگ تموم شد .

پ ن : دل که بشکنی دل خودتو شکوندی . یه روز تاوانشو پس میدی .

منم دارم تاوان پس میدم .

پ ن : یعنی میشه بازم فرهادو ببینم ؟

چیزهای بزرگ : آدمایی که میان وبلاگتو میخونن بدون اینکه بدونی : لیــــــــــــلا 

پیشنهاد کافه ای : کافه ابر سفید 

آدرس :خیابان ولیعصر، روبروی پارک ملت ، برج ملت ، طبقه همکف 

                                                         امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در شنبه 23 شهریور1392ساعت 12:58 کافه چی گل گیسو |

دارم عادت میکنم به سرد بودن .

می خوام یخ باشم . سرد_ سرد .

دیگه مهم نیست که چقدر می تونم پست باشم چون توانایی اینو دارم که تا حلقوم توو لجن فرو برم و با کمال 

پررویی توو چشمای دیگران زل بزنم و بگم : دوس,ـت دارم .

من پتانسیل بد بودن رو دارم و به راحتی میتونم عوض شم . به هر صورت ممکن .

بی خیال ...

شنبه باید برم کلاس طراحی . این تابستونو از دست دادم و هیچ کاری نکردم .

دلتنگ دانشگاهم . دلتنگ مسخره بازیا . خنده ها . استادای بد جنس و کارگاههای کثیف .

کاش زودتر مهر بشه . دلم برای نوید با اون سیبیلای باحالش تنگ شده .

دلم دست درد های کارگاه نقاشیو می خواد ، مانتوهای گل گلی بچه ها و گل بازی توو کارگاه سفال .

کاش بتونم این اخلاق گند و مزخرفمو ترک کنم . 

حساس بودن بیش از حد زندگیمو خراب کرده . می خوام قوی باشم . مـــــــــــــــــــــــــــــرد باشم .

زندگی بی رحم تر از اینه که به میل ما پیش بره پس من باید کاری کنم که این غم ها و رنج ها بیش از حد

آزارم نده .

تنها امیدم خـــــــــــــــــــــــــــــداست 

تنهام نذار خدای خوبم .

..........................................................................................................................................

پ ن : روزای سختیه ولی می گذره 

پ ن : چه خوبه کسی عاشقت باشه و اینو با تمام وجود لمس کنی .

چیزای کوچیک : حرفای کسی که امیدوارت میکنه : علــــــــــــــــــــــــی کافه چی ( ممنونتم علی )


                                                                                                  امضـا _ گل گیسو


+ نوشته شده در سه شنبه 5 شهریور1392ساعت 16:34 کافه چی گل گیسو |


وقتی معشوقت حواسش به ناز کردن های تو نباشد و این قدر در عالم خودش بماند و تنهایت بگذارد لبخند

 شحص سومی این وسط کار دستت میدهد .

و چون تو لایق بهترین هایی به خودت این حق را میدهی که تو هم لبخند بزنی .

این روزها حالم از خودم به هم می خورد .

دلم میخواهد انگشتم را در حلقم فرو کنم و تمام این روزها را بالا بیاورم .

از خودم دلگیرم .

آدمی وقتی از چیزی دلگیر می شود رهایش می کند و می رود . من هم باید این گل گیسوی لعنتی را 

بگذارم بروم .

دلم می خواهد موهایم را از ته بتراشم بروم ریاضت بکشم . حق دلی که یک بام و دو هوا می شود مرگ است

وقتی می بینم تا این حد پست و لجن شده ام احساس می کنم لبه ی یک پرتگاه عمیقم و التماس میکنم

یکی بیاید هُلم بدهد تا با خیال راحت بمیرم اگر جراتش را داشتم حتما خودم این کار را می کردم .

آدمی آنقدر پست و رذل است که همیشه ی خدا کارهایش را توجیه میکند ، من هم گفتم بیا لج کن 

اگر کسی بیشتر از دیگری دوستت داشته باشد لایق عشق توست ولی این عشق نبود هــــــــــــــــــــــــوس

بود .

بعضی وقت ها دوست داری چیزی را برای یک بار هم که شده امتحان کنی حتی اگر کثیف ترین چیز ها باشد

و اینجاست که وا میدهی و خراب میکنی هرچه پشت سرت بود .

این روزها حال آنــــا را دارم در فیلم آنـــا کارنیا . دقیقا حالش را می فهمم . خیانت به جای وفاداری در خونم

جریان دارد . فقط من خودم را آرام می کنم که آنا زن شوهر دار بود ولی من نه ....

بدجور دلخورم گل گیســـــــــــــــــــــــو بیا چند وقت این طرف ها آفتابی نشو تا حالم بهتر شود ...

........................................

پ ن : لیاقت که نداشته باشی هیچ چیزی نداری .

پ ن : عید فردا مبارک هر چند ...

چیزهای کوچک : پیدا کردن یکی از دوستای وبلاگی توو فیس ب*وک ( آفـــــــــــــرین بانو )


                                                                                                     امضا _ گل گیسو

+ نوشته شده در پنجشنبه 17 مرداد1392ساعت 14:24 کافه چی گل گیسو |



باز هم ماه خوب خدا و بساط افطار تا سحر کافه آوانسن .

این روزها که درس و دانشگاه تعطیله احساس آزادی می کنم . خواب و خوراک در حد تیم ملی والیبال ...

شنبه تولد مسیح بود و یه جشن دو نفره گرفتیم . خیلی آروم و عاشقونه .

خیلی خوش گذشت . 

.

.

.

امیدوارم همه ی آدما به آرزوهاشون برسن . مثل مسیحا ...

.....................................................................

پ ن : دلتنگم خیلی زیاد .

پ ن : مونالیزا عزادار بچه ی کوچیکش بوده و رسم اون زمون تراشیدن ابرو توو روزای عزا بوده ...

چیزهای کوچیک : افطاری توو کافه آوانسن

 

                                                                                                     امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در چهارشنبه 19 تیر1392ساعت 14:35 کافه چی گل گیسو |


امتحانا شروع شد

همه ی ژوزمان ها با نمره ی خوب گذشت و من در حالی که امتحان تاریخ نقاشی جهان دارم ،

نشسته ام و بستنی سنتی می خورم و به گور بابای هنر رنسانس و گوتیک و نقاشی های اواخر قرن هجدهم 

انگلستان می خندم ، آخر بستنی خوردن مهم ترین چیزیست که تووی این روزهای گرم ، روح آدمی رو تازه

 میکند مخصوصا اگر بستنی اش سنتی باشد . 

ببخشید آقای داوینچی شما که تابلوی شام آخر را می کشیدید چرا یک قرن بعدش از آقای تینورتوی ایتالیایی

شکایت نکردید که اسم تابلوی شما را دزدید و روی تابلوی خودش گذاشت ؟؟؟

من که بودم عمرا طاقت نمی آوردم کسی اسم شاهکار مرا روی تابلوی پیزوری خودش بگذارد .

مطمئنم تنتان را توی گور حسابی لرزانده اند .

به هر حال هر چه بود 500 سال گذشته و شما همین امروز هم از گور بلند شوید و از تینتورتو شکایت کنید 

به هیچ جایی نمیرسید . با این وضعیت موجود در دادگاه ها کسی شما را تحویل نمی گیرد چون

 شما پول ندارید که وکیل بگیرید پس شکایتتان منتفی است .

پس همان به که خودتان را کوچک نکنید و بگذارید همه خیال کنند شما بسیار متواضعید .

فقط یک سوال دیگر : چرا مونالیزا ابرو ندارد ؟؟؟

............................................................................................................................................

پ ن : روزای خوبیه . ماه من ...

چیزهای بزرگ : تعطیلات تابستون ...

پیشنهاد کافه ای : شعبه 3 کافه آوانسن افتتاح شد 

آدرس : تهران . بلوار کشاورز . سینما بلوار 

                                                                                              امضا _ گل گیسو

+ نوشته شده در دوشنبه 13 خرداد1392ساعت 12:3 کافه چی گل گیسو |


شاید بعضی وقت ها دوست داشته باشی بروی یه طرفی برای خودت گریه کنی یا بروی برای خودت جشن 

بگیری . اصلن شاید دلت بخواهد کفش هایت را بزنی زیر بغلت کشورت را بغل کنی ببری بگذاری روی خط استوا

یا شاید دلت بخواهد کشورت جایی باشد حوالی سواحل مدیترانه کسی چه می داند !

گاهی وقت ها آدمی نیاز دارد فقط برود . 

گاهی باید مثل انسان های نخستین بدون هیچ وسیله ی ارتباطی در تاریکی و سکوت بود . انسان است دیگر 

دلش می گیرد . حرف دل آدمی که زیاد می شود دنبال چاره ای می گردد . چاره ی دل بعضی ها رفتن

 است . 

حالا دل من گرفته و دارم جمع می کنم بروم . جایی روی نصف النهار مبدا . زیر برف های جان فرسا

شاید هم بروم قطب جنوب . فقط باید جایی بروم که سرمای منفی هفتاد درجه داشته باشد .

این روزها ممکن است دچار توحش روحی شوم ، سرما درون گراست و من یک انسان برون گرا .

به شدت نیازمند سرمای شدیدم . اصلن اگر با من بود کشورم را می بردم می گذاشتم وسط قطب . 

اسکیمو می شدیم و سوار سورتمه می رفتیم سر قرار . به جای کفش پاشنه بلند چکمه های بزرگ پوستی 

می پوشیدیم و موقع بوسیدن هم یخ لب هایمان باز می شد .

کاش میشد ...

......................................................................................................................................

پ ن : دلم گرفته باید برم ...

                                                                                             َ امضا _ گل گیسو 


+ نوشته شده در پنجشنبه 5 اردیبهشت1392ساعت 20:23 کافه چی گل گیسو |


بهار امسال برعکس سال های پیش به خوبی شروع شد .

آلرژی هر ساله ام به این فصل هنوز سراغم نیومده و این خیلی خوبه که میتونم با حس خوبی سال نو رو 

شروع کنم .

بهترین روزی که داشتم چهارم بود که  با مسیح رفتیم مجموعه کاخ گلستان . بی نظیر _ بی نظیر ...

خیلی شلوغ بود . مسیحا عکسهای فوق العاده ای گرفت . عمارت بادگیر با آینه کاری های عجیب یکی

از بهترین مکان های دیدنی این کاخ ، و شمس العماره تنها جایی بود که بیش از حد دلم گرفت .

دیوارهای قدیمی و شومینه های خاک گرفته ، حس مرگ داشت ...

....

با این که کلی کار دارم و باید 3 تا تابلو  بکشم ولی مثل بچه دبستانی ها که از مشق عید بدشون میاد 

حوصله ی هیچ کاری و ندارم .

 کتاب شازده کوچولو رو دوباره خوندم و الان دارم بابا گوریو رو می خونم .

دلم برای دانشکده تنگه . 

امیدوارم این تعطیلات هم به خوشی تموم بشه .

....................................................................................................................................

پ ن : نوروز مبارک 

نوشته ی روی دیوار کارگاه چاپ :   اگر زمان و مکان در دست ما بود ...

                                           صد سال پیش از طوفان نوح عاشقت میشدم ...

                                           صد سال به ستایش چشمانت میگذشت و سه هزار سال

                                           به ستایش تنت .

                                            و آنگاه بود که عاشقت میشدم ... و تو می توانستی 

                                            تا ابد برایم ناز کنی

چیزهای کوچک : عیدی گرفتن از کسی که توقع نداری .


                                                                                                  امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در جمعه 9 فروردین1392ساعت 13:57 کافه چی گل گیسو |

 

چه کیفی داد وقتی صبح زود از پشت پنجره دیدم داره برف میباره .

با مسیح دانشگاهو پیچوندیم و رفتیم بازار تجریش . مثل همیشه شلوغ و پر هیاهو ...

دیزی سنگی و دوغ و نون سنگک و ترشی ، خیلی چسبید ...

با این که پاهام یخ زده بود ولی توو باغ صاحبقرانیه کلی برف بازی کردیم و خندیدیم .

اون قدر خسته شده بودم که دلم می خواست همون جا جلوی کوشک احمد شاهی روی پادری دراز

بکشم و بخوابم .

 روز خیلی خوب بود . خیلی خوب ...

....................................................................................................................................

پ ن : خوشی ـ اون روز با این خبر تکمیل شد که بچه ها گفتند کلاسا مون تشکیل نشده بود .

پیشنهاد کافه ای : سیکاس ـ کافه رستوران کاخ نیاوران ( به ما که خیلی خوش گذشت ... )

                                                                                              امضا ـ گل گیــــسو

 

+ نوشته شده در جمعه 18 اسفند1391ساعت 13:1 کافه چی گل گیسو |


... این  یادداشت ، عاشقانه است ...

چهار شنبه _ 18 بهمن 1391 _ کافه آوانسن

این سومین هجدهم بهمنی بود که با همیم و ما جشن گرفتیم برای همه ی روزهای خوبی که داشتیم .

دوستت دارم مسیحای من ...


دوستت دارم

 حتی از دور ...

چقدر دور می شود

رسیدن به تو

وقتی کنارم هستی و دلتنگتم ...

- سید محمد مرکبیان -

..................................................................................................................................

پ ن : همه ی حرف هایی که باید می گفتم توو یادداشت چهاردهم کافه هست .

پ ن :چقدر خوبه غرق بشی توو دوست داشتن کسی که تمام دنیاته ...


                                                                                                      امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در چهارشنبه 18 بهمن1391ساعت 21:47 کافه چی گل گیسو |


دارم غرق میشم ...

در سکوت محض . آروم و بی سر و صدا .

غرق شدن آدمی که واسه زنده موندن هیچ تلاشی نمیکنه .

سرمای این روزا .... احساس میکنم هر چی بیشتر توی شال گردنم فرو برم  غرق شدنم لذت بخش تر 

خواهد بود .

صورتمو محکم با شال مبندم . دستامو میکنم تو جیبم . با صدایی که از تو سیم هندزفری رد میشه و میره تو 

گوشم ، هماهنگ _ هماهنگ ، میرم دنبال کار خودم . دنبال غرق شدن هام .

میرم پشت ویترین مغازه وایمیستم به پیانوی پونزده میلیونی زل میزنم میگم : خب که چی ؟؟؟

گیرم تو واسه من بودی ، گیرم که من شدم آلبنیتز ، می خوام چی کار کنم وقتی دنیای من توو این 

حال و هوا شده عطر مسیح ... 

دنیا یعنی همین . یعنی غرق بشی و ندونی چی به چیه .  یعنی دستات یخ بزنه ، لپات قرمز بشه 

یعنی صبح زود ، آفتاب نزده ، توی زمهریر زمستون بزنی بیرون از خونه و توی خیابون خلوت غرق بشی 

توی حس خوبی که داری و پوزخند بزنی به همه ی دلخوشی های الکی .

دنیا یعنی این غرق شدن های پی در پی ...

                                                                                     امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در سه شنبه 26 دی1391ساعت 14:50 کافه چی گل گیسو |


سوار اتوبوس شدم . 

طبق معمول شلوغ بود . تخته ی طراحی مو گذاشتم زمین تا بند کیفمو آزاد کنم . خانمی که روی صندلی اول 

نشسته بود تخته رو برداشت و گفت من براتون نگه میدارم .

نگاهی به پشت تخته کرد و گفت : دفتر خاطرست ؟؟؟

خندیدم گفتم : نه . شعرهایی رو که خیلی دوست دارم اینجا نوشتم .

_ میشه یکی شو یرام بخونی ؟؟؟

_ بله چرا که نه ...

با صدای آروم براش خوندم :

 بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود       داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود

دیده ی عقل مست تو چرخه ی چرخ پست تو           گوش طرب به دست تو بی تو به سر نمی شود

...

تا آخرش .

گفت یکی دیگه هم بخون 

از سهراب براش خوندم : پشت کاجستان برف 

                              برف ، یکدسته کلاغ 

                               جاده یعنی غربت  

                              باد ، آواز ، مسافر و کمی میل به خواب 

                              ....

گفت همین روزا یه دیوان شمس می خرم معلوم بود توو دلش یه غمی داره . شماره ی تماسشو بهم داد تا 

باهاش تماس بگیرم و کرایه ی اتوبوسمو هم 

حساب کرد و رفت و من نفهمیدم برای چی باید اون روز اون زن رو میدیدم ...

بعضی وقتا با آدمایی برخورد میکنیم که شاید حضورشون توو زندگی مون چند لحظه بیشتر نباشه ولی

 ساعت ها ذهنمونو به خودشون مشغول میکنن .

اینم یه جور تعامل _ دیگه . 

...................................................................................................................................

پ ن : یلــــــــــــــــــــــــدا مبارک .

پ ن : شنبه و یکشنبه ژوژمان دارم و کلی کار نصفه و نیمه .

پ ن: استاد میرآفتابی میگفت کاش میشد بدون حرف زدن و فقط با نگاه کردن به حرف های دل همدیگه پی 

می بردیم ... امروز به این حرف رسیدم 

چیزهای کوچیک : عکس یادگاری با بهترین استادی که داری و دیگه نخواهی داشت

                                                                                             امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در یکشنبه 26 آذر1391ساعت 13:41 کافه چی گل گیسو |


وقتی در جعبه را باز کردم بوی آشنایی آمد ... بوی ...

اولش نفهمیدم . داشتم کتابخانه ی کوچک کافه را مرتب میکردم که مسیح با کلی سر و صدا وارد شد و 

خرید هایی که برای کافه کرده بود را روی زمین گذاشت و خودش روی نزدیکترین صندلی ولو شد .

پس از چند دقیقه صبحانه را با هم خوردیم و قرار شد ظرف های کثیف آن روز را مسیح بشوید و کارهای دیگر را 

من انجام دهم .

وقتی همه ی خریدها را سر جایشان گذاشتم جعیه ی کوچکی که مسیح با خودش آورده بود را بازکردم .

درونش چند شیشه شبیه شیشه های آبلیمو بود که درش را با پارچه بسته بودند . بوی خوشی داشت و

خیلی آشنا .

مسیح گفت : شربت به لیمو _ . مامان خانوم درست کرده واسه شما  . بعد یک چشمک با مزه زد .

به لیمو ....

 ظهرای تابستون بوی به لیمو میداد . تابستونایی که همیشه ی خدا سر_ بازی ها توو پارک نزدیک خونه دعوا 

میکردیم . قهر و آشتی های بچگی .

یادش بخیر ...

دو لیوان بزرگ از شربت به لیموی دوست داشتنی ام درست کردم و قبل از این که کافه شلوغ بشه ،

حس خوبی که داشتمو با مسیح قسمت کردم .

ازت ممنونم مامان جونم که منو یاد چیزهایی انداختی که خیلی وقت بود فراموششون کرده بودم .

...................................................................................................................................

چیزهای کوچک : خنکی آنطرف بالش تو ظهر گرم تابستون ...

پیشنهاد کافه ای : کافه کالیو . خیابون فاطمی جنب خیابون بیستون  پاساژ لئون واحد 3

                                                                                                 امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در شنبه 13 آبان1391ساعت 12:48 کافه چی گل گیسو |

 

وقتی حال و حوصله نداشته باشی هیچ داستانی نمی تونه به پایان برسه . داستان یک آکادئون هم همین

سرنوشت و داشت .

من همه ی داستانو توو ذهنم نوشتم و حتی به جزئیاتش هم پرداختم ولی فعلا نمی تونم بنویسم . 

کارای دانشگاه خیلی سنگینه . شنبه یکشنبه چهارشنبه  دانشگاهم  . دوشنبه ها هم آموزشگاه

 نقاشی. روزایی هم که خونه ام کارامو انجام میدم .

امیدوارم بتونم یه روز داستانمو بنویسم و تمومش کنم .

..............................................................................................................................................

پ ن : دلتنگ یه نفرم ........... مسیحا ...

پ ن : چیزای کوچیکی هست که آدم میتونه بهشون دل خوش کنه مثل ؟؟؟؟ شما بگید !!!

                                                                                                                امضا ـ گل گیسو

 

+ نوشته شده در سه شنبه 18 مهر1391ساعت 13:52 کافه چی گل گیسو |


راس ساعت هشت و پنجاه دقیقه ی صبح روز سه شنبه ماشین حمل بار یک کارخانه ی پنیر سازی مقابل 

کافه ای در خیابان چهاردهم ترمز کرد .

راننده ی ماشین همانطور که کاغذهایی در دست داشت جعبه ی بزرگ پنیر پیتزا را مقابل در ورودی کافه روی 

زمین گذاشت و زنگ کافه را به صدا در آورد . 

کارگر کافه که شب ها را در آلونک طبقه بالای کافه میخوابید در حالی که با انگشت اشاره ی دست راستش 

چشمانش را می خاراند در را باز کرد و بعد از این که کاغذ رسید کارخانه را امضا کرد جعبه ی پنیر پیتزا را 

به داخل کافه هل داد و در را به هم کوبید ...

همان لحظه در چند خیابان آنطرف تر دختری با صدای زنگ ساعت از خواب بیدار شد و همانطور که سعی 

میکرد ساعت کوکی را خفه کند دمپایی های گلدار رو فرشی اش را پوشید و به سمت آشپزخانه رفت .

از طبقه ی ششم همان ساختمان مسکونی صدای مشاجره ای به گوش میرسید .

هانا با دقت به صدای مشاجره گوش داد ولی چیزی دسگیرش نشد . 

آن روز کارهایی داشت که باید انجام میداد و برای پست یک بسته باید به اداره ی پست میرفت و ترجیح داد 

آماده ی رفتن شود تا این که سعی کند از آن سر و صدا چیزی بفهمد برای همین پالتوی زخیمش را پوشید و 

شال گردنش را محکم بست و از خانه خارج شد . 

او ساعت نه و سی دقیقه وارد اداره ی پست شد و روی یک نیمکت منتظر نشست تا نوبتش برسد . 

جعبه کوچک را روی پایش گذاشته بود و انگشتان پایش را درون چکمه فشار میداد تا کمی گرم شود .

وقتی نوبتش رسید بسته را تحویل داد و بعد از انجام کارهای پست از آنجا خارج شد . 

او تا ساعت دوازده کارهای دیگرش را انجام داد و به خاطر سرمای شدید تصمیم گرفت به کافه ای برود .

در خیابان چهاردهم تابلوی کافه ای را دید و به سرعت به آنجا رفت . 

اولین باری بود که به آن کافه میرفت و از این که آنجا را پیدا کرده بود حس خوبی داشت .

هانا وارد کافه شد و صندلی کنار بار را انتخاب کرد و نشست . کافه چی منوی کافه را به دست او داد و منتظر 

ماند . با این که دلش یک نوشیدنی گرم می خواست ولی گرسنگی اش باعث شد سفارش یک سیب زمینی 

مخصوص با پنیر فراوان را بدهد .

این داستان ادامه دارد ...

......................................................................................................................................

پ ن : به نظرت این داستان میتونه خوب پیش بره ؟؟؟ فقط به سبک داستان فکر کن لطفا ...

پ ن : چه لذتی داره اول مهر تا ساعت یازده بخوابی و لبخند بزنی به همه ی اول مهر هایی که به زور از خواب 

بیدار می شدی  .... دوست دارم اول مهر 91 ...

پ ن : من اصولا نیمه ی دوم سال مثل آدم زندگی میکنم ... درونگرا تر میشم . بهار و تابستون مغزم متوحش 

میشه .

پیشنهاد کافه ای : کافه گیل گمش : میدون هفت تیر -  ابتدای پل کریمخان - خیابون حسینی 


                                                                                                                                            امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در شنبه 1 مهر1391ساعت 13:24 کافه چی گل گیسو |


        سفر مگو که دل از خود سفر نخواهد کرد                 اگر منم که دلم بی تو سر نخواهد کرد 


رفتم سفر ...

یه جای دور . هوای خوب . جاده های مه گرفته . باروون . آسموون پر ستاره . ..

حس خوبی داره وقتی با صدای جیر جیرک ها بخوابی و با پارس سگ ها از خواب بیدار شی .

شب ها توو ایوون می نشستیم و توو سرما چایی می خوردیم و به ستاره ها نگاه می کردیم . 

باغ سیب و زنبورداری ...

فصل برداشت عسل بود و من تا حالا از نزدیک همچین چیزی ندیده بودم .

قبل از سفر به شدت مخالف بودم که برم ولی وقتی داشتیم بر میگشتیم نظرم چیزه دیگه ای بود .

حالم بهتر شد.

حالا باید برم و دست راستمو گچ بگیرم چرا که آتل جواب نداد و درد دستم خووب نشده . هر چه باداباد...

امیدوارم زیاد اذیت کننده نباشه چون من تجربه ندارم .

....................................................................................................................................

پ ن : امروز تولد یک سالگی این وبلاگه ... خوب یا بد ... هر چی که هست یک ساله شده ...

پ ن :تا حالا شده احساس کنی درونت پر از چیزایی که می خوای بنویسی و در حالت تهوع باشی ولی 

حوصله ی نوشتن نداشته باشی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

این روزا همین حسو دارم ....

                                                                                           امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در دوشنبه 13 شهریور1391ساعت 22:55 کافه چی گل گیسو |


چقدر دلم تنگ شده بود واسه دعا کردن زیر آسمون شب . یه شب تموم نشدنی .

شیطون داشت گولم میزد که بمونم توو خونه و از تلویزیون احیا رو نگاه کنم ولی لحظه ی آخر با خودم دعوا کردم 

که چرا قدر نمیدونم این شبای قشنگو ... 

پا شدم چادر سرم کردم و با یه دل پر از آرزو های قشنگ رفتیم مهدیه . همین مهدیه تهران خودمون ...

چه حالی داشت نشستن توو خیابوون ولیعصر ، نگاه کردن به آسمون ، تکون خوردن برگ درختای چنار و نسیم 

خنکی که به صورتت می خوره . لذت بردم ... لذت ...

..............................................

من کافه چی نیستم عزیز ...

من یه دانشجوی هنرم که دوست داره کافه چی بشه . 

چند وقته دوستان کامنت میذارن و راهنمایی می خوان در مورد چگونگی راه اندازی یه کافه ...

کافه آوانسن کافه ایه که من و مسیح بیشتر روزا رو با هم اونجا میگذرونیم . کافه ای که کافه چی هاش 

دوستای ما شدن و من خیلی چیزا رو اونجا یاد گرفتم .

داستان نوشتن درمورد کافه آوانسن از تخیلات من نیست . اتفاقاییه که اونجا میوفته و من رول یه کافه چی

رو بازی میکنم . اگه تا الان کسی بوده که متوجه این موضوع نشده من از این سوءتفاهم معذرت میخوام

امیدوارم بعد از این هم منو مثل همون گل گیسو دوست داشته باشید .

......................................................................................................................................

پ ن : الان 2 روزه توو این فکرم که چرا فیلمی که سال 1990 یعنی یک سال قبل از تولد من ساخته شده 

رو من باید در سن 21 سالگی ببینم ؟؟؟

فیلم ادوارد دست قیچی  ... متاسفم گل گیسو جان ... متاسفم 

پیشنهاد کافه ای : کافه نقاشی - خیابوون انقلاب - خیابوون ابوریحان . جای قشنگیه مخصوصا واسه نقاشا ...

                                                                   

                                                                                                    امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در سه شنبه 24 مرداد1391ساعت 13:43 کافه چی گل گیسو |

 

                                        


ماه رمضون شد و کافه تا افطار تعطیله ...

ولی از افطار تا سحر یه سره بازه ،  واسه شب نشینی های دوستانه ...

هر کی دوست داره یه شب به یاد موندنی داشته باشه حتما یه سر به کافه اوانسن بزنه

_ البته نه خوانوادگی _

...

توو این چند وقت یه سری دفتر دست ساز و جالب ساختیم  _ با مسیحا _ که عکساشو توو ادامه مطلب 

میذارم . من خودم به شخصه خیلی ازشون خوشم اومد نمیدونم شما چه نظری داشته باشید 

ولی هر کی دوست داشت بگه میتونم براش پست کنم ...

جلدشون از جیره و کاغذش کاهی بدون خطه  جون میده واسه یادداشت های روزانه و داستان نویسی

                                                                                                 

                                                                                                                امضا  ـ گل گیسو 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه 6 مرداد1391ساعت 17:4 کافه چی گل گیسو |

 

                                            

 

... آن شب لذتی دور از حقیقت را تجربه کردم  : نظاره ی زنی خفته ، رها از قید و بند تمنا یا

موانع شرم .

ساعت پنج بلند شدم ، نگران بودم چون باید یادداشت یکشنبه ام را قبل از ظهر به تحریریه می رساندم

...

هنگامی که تردماغ و سر حال و لباس پوشده به اتاق خواب برگشتم ، دخترک با دهان باز ، در نور

آشتی بخش سپیده دم ، با بازوهای از هم گشوده ، خوابیده بر پشت ، تمام تخت را در اشغال داشت

و همچنان مالک مطلق بکارتش بود .

به اش گفتم ، خدا برایت حفظش کند . هر چه پول در جیب داشتم ، سهم او و خودم را برایش زیر بالش

گذاشتم و با بوسه ای بر پیشانی تا ابد او را وداع گفتم . منزل ، مثل همه ی نجیب خانه ها در صبحگاه ،

گویی بهشت زمینی بود .

از در بزرگ باغستان خارج شدم تا آشنایی مرا نبیند . زیر آفتاب سوزان خیابان ، تازه سنگینی نود سال

عمرم را حس کردم و شمارش دقیقه به دقیقه تمام دقایق شب هایی که تا زمان مرگم مانده بود

 شروع شد ...

                                                             خاطره ی دلبرکان غمگین من / گابریل گارسیا مارکز

..........................................................................................................................................

پ ن :  رمان قشنگی بود ... البته غیر قابل چاپ ...

                                                                                              امضا - گل گیسو

 

+ نوشته شده در چهارشنبه 21 تیر1391ساعت 13:21 کافه چی گل گیسو |

 

                 عید آمد و عید آمد ، یاری که رمید آمد

                                                                 عیدانه فراوان شد تا باد چنین بادا

فردا عید بزرگیه

همچنین تولد مسیحای من ...

تولدتون مبارک ...

.......................................................................................................................................

پ ن : عروسیه بهترین دوستم بود ـ لیلی ـ کافه توت فرنگی ...

از همین جا براش آرزوی خوشبختی میکنم

پ ن : به شدت سرم شلوغه ببخشید بهتون سر نمیزنم

                                                                                              امضا ـ گل گیسو

 

+ نوشته شده در چهارشنبه 14 تیر1391ساعت 12:16 کافه چی گل گیسو |

 

                               

 

الان که با دقت فکر میکنم می بینم از همون اول آدم عجیبی بودم .

آخه یکی نیست بگه بچه الان چه وقت به دنیا اومدنه ؟ بگیر بخواب بذار صبح بشه همه بیدار شن

بعد پاشو قدم رنجه کن دنیای مامان باباتو منور کن ...

آخه ساعت ۳ موقع تولده ؟؟؟

الهی بمیرم واسه مامانم که نصف شب زا براهش کردم . ببخش مامان جونم ...

تولدت مبارک گل گیسو

امیدوارم به همه ی آرزوهایی که داری برسی .

...........................................................................................................................................

پ ن : فلسفه ی عجیبیه که از بدن یه انسان یه انسان دیگه بیرون میاد ...

خیلی به این موضوع فکر میکنم .... همش به خدا میرسم .

                                                                                           امضا ـ گل گیسو

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 25 خرداد1391ساعت 3:13 کافه چی گل گیسو |

 

این جا سایت دانشگاه ...

اولین باره دارم تو سایت دانشگاه یادداشت می نویسم و  اصولا من آدمی نیستم که به اعلامیه های

 روی در و دیوار مبنی بر : در صورت مشاهده استفاده ی غیر آموزشی از اینترنت ارتباط شما با شبکه

قطع خواهد شد اعتنایی بکنم ...

به هر حال

امروز دومین ژوژمان این ترم برگزار شد و فردا هم آخریش برگزار میشه و ماتم من برای شروع امتحانات ... 

.........................................ارتباط قطع شد .........

اشتباه کردم باید توجه می کردم به هشدارهای مدیریت محترم سایت

خسیسا تا دیدن دارم وبلاگ می نویسم مردند .

الان تو خونه فردای آخرین ژوژمان نشستم با خیال راحت دارم یادداشتمو می نویسم و منت کسی رو

نمی کشم که تو رو خدا بذار از سایتتون استفاده ی شخصی کنم .

به هر حال این ترم هم هر چی که بود تموم شد .

دیروز با دوستم رفتیم کاخ موزه ی نیاوران . یه عالمه چوب خشک شده جمع کردیم چیزای جالبی میشه

ساخت . یه عالمه ایده تو سرمه . امتحانات که تموم بشه یه سر و سامونی بهشون میدم .

راستی یه کار خیلی خوب بهم پیشنهاد شده که ۹۹ درصد قبول میکنم . یه کار فوق العاده . خیلی

 ذوق زده ام . دارم به نقشه هام فکر میکنم و آینده ای که قراره با مسیحا بسازم .

رویاهام این قدر زیاده که نمیدونم اول کدومشو عملی کنم .

این ماه یه روز خیلی مهم داره . کی میدونه  ؟؟؟

...........................................................................................................................................

 پ ن : مینا جون تو چرا این قدر نگران منی ؟؟؟ من و مسیح با هم خوشیم . قرار نیست تا دو نفر

عاشق هم شدن زودی ازدواج کنن . من فقط ۲۱ سالمه به نظرت زود نیست واسم ؟؟؟

بعدشم ما قول و قرارامونو گذاشتیم الانم داریم از با هم بودنمون لذت می بریم تو نگران ازدواج اجباری

خودت باش ...

روی یه سطل زباله نوشته بود : FUCK WHAT THEY THINK

                                                                                                  امضا ـ گل گیسو

+ نوشته شده در یکشنبه 14 خرداد1391ساعت 19:36 کافه چی گل گیسو |


                              

من راست دستم 

90 درصد کارهای روزانه ام رو با دست راستم انجام میدم مثل همه ی راست دست های دنیا .

وقتی قدر دستاتو میدونی که با آتل ببندیشو از گردنت آویزون کنی .

دو هفته میشه که رگ دستم گرفته . عدم کارایی دست راست برای یک دانشجوی نقاشی راست دست

یعنی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

این روزا فقط میرم دانشگاه بچه ها رو تماشا میکنم و بر میگردم خونه . اساتید محترم هم باور نمیکنن که این

درد واقعیت داشته باشه ، فکر میکنن می خوام از زیر کار در برم و کم کاری کنم . شیطنت زیادی باعث عدم

اطمینان میشه دیگه چه میشه کرد ؟؟

این روزا شدیدا به وجود چشم شور اعتقاد پیدا کرده ام طوری که و ان یکاد ... از گردنم آویزون میکنم .

شاید خرافاتی به نظر بیاد ولی انرژی منفی وجود داره چون 4 روز پشت سر هم 4 نفر بهم گفتن چقدر چشات

قشنگه _ البته تعریف از خود نباشه _ روز پنجم به طرز عجیبی دچار دست درد شدم که آثارش تا امروز ادامه

داره .

..........

چند روز پیش خیلی حوصله ام سر رفته بود . گلسا _ آبجی کوچیکم _ اومد و با هم انیمیشن نه چندان جدید

Despicable Me ( من _ نفرت انگیز )  رو نگاه کردیم و کلی خندیدیم . واقعا به این خنده نیاز  داشتم .

سه شنبه هم از زور کلافگی تو دانشگاه رفتم یه عالمه گل قاصدک چیدم . به سختی با خودم بردم تو اتوبوس

باد از پنجره می اومد تو و اتوبوس پر از قاصدک شده بود . بعضی از این خانومای ... غر میزدن و میگفتن این چه

کاریه دختر ؟؟؟ بزرگ شدی مثلا . یکی نبود بگه چه اشکالی داره آخه ؟

همه چی رو بد میدونن این مردم . به جای این که استقبال کنن از این همه زیبایی قیافه هاشونو تو هم

میکشن و غرولند میکنن . یه کم بی خیال بودن هم بد نیست عزیزان . منم میتونم الان بشینم هی غر بزنم

که چرا دستم خوب نمیشه ؟ کلی کار دارم . ژوژمان نزدیکه  و ... ولی به جاش میرم خرید میکنم ، با مسیح

میرم نمایشگاه و صبح تا شب آهنگ ناری ناری رو گوش میکنم و پیش خودم به چیپ بودن آهنگش میخندم 

یا مثلا زنگ میزنم به پیتزایی سر کوچه و سفارش یه پیتزا مخلوط میدم و وقتی پیک موتوری پیتزای خوش مزه ام

رو اورد میزارمش تو فیریزر و وقتی کاملا سرد شد دوباره میزارمش تو مایکروفر تا بوی خوبش تو کل خونه بپیچه .

و خیلی کارای دیگه ... بگذریم

من یک راست دست _ بی خیالم ... همین

....................................................................................................................................

پ ن : پدر جان میگفت بد نیست از این فرصت استفاده کنی تا دست چپت رو راه بندازی شاید بتونی یه هنرمند

دو دست بشی ... ولی بابا جونم من 12 سال تو مدرسه با دست راست نوشتم الان یه کم دیر نیست به

نظرت ؟؟

پ ن : فردا میریم نمایشگاه کتاب امیدوارم کتاب مورد نظر یافت شود .

                                                                                                 امضا _ گل گیسو


+ نوشته شده در شنبه 16 اردیبهشت1391ساعت 12:2 کافه چی گل گیسو |


 ظهر روز یک شنبه :

 وقت ناهار بود . کافه پر شد از دانشجوهایی که واسه صرف ناهار اومده بودن . هوای کافه سنگین ..

دود سیگار حالمو به هم میزد . رفتم فن - هواکشو - روشن کردم . در ورودی رو تا نیمه باز گذاشتم تا هوا

عوض شه . منتظر آرش بودم تا بیاد کافه رو بسپارم بهش و برم دانشگاه .

بارون میبارید . هوای بیرون هواییم می کرد که زودتر بزنم بیرون و لذت ببرم . تو دلم پر بود از حرف هایی که

قرار بود به مسیح بگم . و دلم می خواست با همون حرف های قشنگش آرومم کنه .

آرش دیر اومد . بر خلاف همیشه که لذت میبردم از بوی آویشن های پاشیده شده روی سیب زمینی ، حالم به

هم میخورد از هر چی آویشن و فلفل سیاهه و تو دلم فحش میدادم به همه ی دانشجوهایی که غذای

خوب دانشگاهشونو نمی پسندن و میگن تو غذاها کافور میریزن ...

آخه کدوم دانشگاهی همچین کاری میکنه ؟؟؟ نه واقعا کدوم دانشگاهی این کارو میکنه ؟؟؟

من که باور ندارم ....

هرچند من خودم غذای دانشگاهو نمی خورم ولی اون لحظه فقط دلم می خواست آرش بیاد و منو نجات بده

مسیح هم که دانشگاه بود و من داشتم دق میکردم . 

آرش با یک ساعت تاخیر بالاخره از راه رسید . کلی دعواش کردم و به جونش غر زدم که چرا دیر کردی ؟؟؟

طفلک کلاسش دیر تموم شده بود و تقصیری نداشت .

از کافه که بیرون زدم مسیحا باهام تماس گرفت که کجایی ؟؟

گفتم تازه راه افتادم و دیر میرسم .

دیدی وقتی یه روز حوصله نداری همش بد میاری ؟

یک شنبه هم از همون روزا بود . دست کردم تو کیفم که هندزفری گوشی مو در بیارم و چند تا موزیک گوش

بدم تا حال و هوام عوض شه دیدم جا گذاشتمش . بدون هندزفری راه ها طولانی تر میشه و غصه هات بیشتر

بارون شدید شده بود و من خیس_ خیس بدون توجه به آدمایی که میدویدن تا یه وقت بارون مدل موهاشونو

خراب نکنه ، میرفتم که مثلا برم سر کلاس . تخته ی طراحیم و کاغدام کلا خراب شدن و از موهام آب میچکید .

به کلاسم هم دیر رسیدم و استاد عزیز با روی باز ازم استقبال کردن و من اصلا ناراحت نشدم .

کلاس که تموم شد مسیحا اومد که بریم . کلی باهاش درد و دل کردم و مثل همیشه آروم شدم .

..........

بعد از ظهر اون روز چیزی شبیه سیل دیدم . ترافیک نیاوران خنده دار بود ، همه ی راننده ها غر میزدند و

فحش میدادند به مملکت ، یکی نبود بگه آقایون عزیز وضعیت هوا چه ربطی به سیاست داره آخه ...

رسیدیم میدون قدس . مسیحا دستمو گرفت و گفت بیا بدویم . زیر بارون غصه هات پاک میشه .

با هم دویدیم و خندیدیم به همه ی حرف های غصه دار ...

اون شب تو کافه جشن تولد یکی از بچه های گرافیک بود . خیلی خوش گذشت .

درسته که روز خوبی نبود ولی شب خیلی خوبی بود . مسیحای من آرامشو به کافه برگردوند .

..................................................................................................................................

پ ن : کاش همیشه بارون بباره

پیشنهاد کافه ای : کافه قهوه ی قجری - خیابون انقلاب - خیابون برادران مظفر

                                                                                                      امضا - گل گیسو

+ نوشته شده در پنجشنبه 31 فروردین1391ساعت 12:50 کافه چی گل گیسو |

مطالب قدیمی‌تر